Gizli Kamerayla Özel Hayatın Gizliliğinin İhlali: Yargıtay'dan Emsal Manevi Tazminat Kararı

I. Giriş

Teknolojinin gelişmesiyle birlikte özel hayatın gizliliğine yönelik ihlaller de çeşitlenmekte ve artmaktadır. Gizli kamera kayıtları, izinsiz görüntü paylaşımı ve bu görüntülerin yargılama süreçlerinde hukuka aykırı delil olarak kullanılması, günümüz hukuk uygulamasının en güncel tartışma alanlarından birini oluşturmaktadır. Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 24.04.2025 tarihli ve 2022/14870 E., 2025/6465 K. sayılı kararı, bu tartışmaya ışık tutan çarpıcı bir emsal niteliğindedir.

Kararın öne çıkan yönü: Ceza soruşturmasında “kovuşturmaya yer olmadığı” kararı verilmiş olması, hukuk mahkemesinde manevi tazminat talebini engellemez. Hukuk hakimi, ceza mahkemesinin tespit ettiği maddi olgularla bağlıdır.

II. Dava Konusu Olay

Uyuşmazlığın tarafları, kamuoyunca tanınan bir ses sanatçısı ile onun eski eşinin misafiri olan bir kadındır. Olayın gelişimi şu şekildedir:

Ses sanatçısı ile eski eşi, evlilikleri döneminde aile konutuna güvenlik amaçlı kamera sistemi kurdurmuştur.
Tarafların boşanmasının ardından eski eş, aile konutunda yaşamaya devam etmiştir.
Güvenlik şirketinin teknik servis müdürü, belirli aralıklarla eve gelip kamera bakımı yaptığı sırada, eski eşin rızası olmaksızın misafir yatak odasındaki hareket sensörünün içerisine gizli kamera yerleştirmiştir.
Eski eşi ziyarete gelen kadının (evin misafiri) mahrem görüntüleri hukuka aykırı şekilde kayda alınmıştır.
Bu görüntüler, Rusya tabanlı bir e-posta adresi üzerinden ses sanatçısına gönderilmiştir.
Ses sanatçısı, hukuka aykırı yolla elde edilen bu görüntüleri, eski eşine karşı açtığı velayet değişikliği ve yoksulluk nafakasının kaldırılması davasında delil olarak mahkemeye sunmuştur.
Görüntüler aynı zamanda kamuoyuna da yayılmıştır.

Bunun üzerine taraflar karşılıklı olarak 500.000’er TL manevi tazminat talebiyle dava açmıştır.

III. İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi Kararları

A. Asıl Dava (Ses Sanatçısının Manevi Tazminat Talebi)

Ses sanatçısı, hakkında yapılan suç duyurusunun haksız olduğunu, şikayetin kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığını ileri sürerek manevi tazminat talep etmiştir.

İlk derece mahkemesi, kadının şikayetlerinin hak arama özgürlüğü kapsamında kaldığına, şikayet dilekçelerinde hakaret ya da iftira niteliğinde söz bulunmadığına karar vererek asıl davayı reddetmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi de bu kararı onamıştır.

Yargıtay da bu kısmı onamıştır: Anayasa ile güvence altına alınan hak arama özgürlüğünün sınırları aşılmamıştır; şikayet hakkının kullanılması, kişilik haklarına saldırı oluşturmaz.

B. Karşı Dava (Kadının Manevi Tazminat Talebi)

Kadın, özel hayatının gizliliğinin ihlal edildiğini, kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek manevi tazminat talep etmiştir.

İlk derece mahkemesi, ses sanatçısı hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gerekçesiyle karşı davayı da reddetmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi de bu kararı onamıştır.

IV. Yargıtay’ın Değerlendirmesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, karşı davaya ilişkin kararı bozmuştur. Bozma gerekçesi üç temel hukuki ilkeye dayanmaktadır:

A. Ceza Mahkemesi Kararının Hukuk Hakimini Bağlaması

Yargıtay, ses sanatçısı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş olmasına rağmen, aynı olayla ilgili güvenlik şirketi çalışanı hakkında verilen mahkumiyet kararını esas almıştır. Bu nokta kritiktir:

“İncelenen Beykoz 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/590 Esas 2021/175 sayılı karar sayılı ceza dosyasında yer alan hukuk hakiminin bağlı olduğu maddi olgulara göre… dava dışı …‘in, …‘in rızası hilafına misafir yatak odasındaki hareket sensörünün içerisine gizli kamera yerleştirdiği, eve misafir olarak gelen davalı karşı davacı … ile …‘in özel görüntülerini hukuka aykırı olarak kayda aldığı…”

Hukuk hakimi, ceza mahkemesinin tespit ettiği maddi olgularla bağlıdır (TBK m.74). Ses sanatçısı hakkında kovuşturmaya yer olmaması, fiilin hiç gerçekleşmediği anlamına gelmez.

B. Özel Hayatın Gizliliğinin İhlali (Anayasa m.20)

Yargıtay, Anayasa’nın 20. maddesine atıfla özel hayatın gizliliğinin anayasal bir hak olduğunu vurgulamıştır:

“Anayasa’nın ‘Özel hayatın gizliliği’ kenar başlıklı 20 nci maddesinin birinci fıkrası… ‘Herkes, özel hayatına … saygı gösterilmesini isteme hakkına sahiptir. Özel hayatın … gizliliğine dokunulamaz.’”

Somut olayda, kadının mahrem görüntülerinin hukuka aykırı şekilde kaydedilmesi, bu görüntülerin ses sanatçısına iletilmesi ve ardından velayet davasında delil olarak kullanılıp kamuoyuna yayılması, bir bütün olarak özel hayatın gizliliğinin ihlali sonucunu doğurmuştur.

C. Hukuka Aykırı Delilin Kullanılması

Yargıtay’ın altını çizdiği bir diğer önemli husus, ses sanatçısının bu hukuka aykırı görüntüleri bilerek ve isteyerek kullanmasıdır:

”…‘nin ise bu hukuka aykırı şekilde elde edilen görüntüler ile beraber dava dışı …‘e velayet değişikliği ve yoksulluk nafakasının kaldırılması istemi ile aile mahkemesinde dava açtığı, görüntüleri de delil olarak aile mahkemesi dosyasına sunduğu tespit edilmiştir.”

Yargıtay, hukuka aykırı yolla elde edilen görüntülerin mahkemeye delil olarak sunulmasını, olayın kamuoyuna yayılmasıyla birlikte değerlendirerek, davalı kadının kişilik haklarının ağır biçimde ihlal edildiğine hükmetmiştir.

V. Kararın Önemi ve Sonuçları

1. Ceza Kovuşturması Yokluğu Manevi Tazminata Engel Değildir

Bu kararın en önemli sonucu şudur: Bir kişi hakkında ceza soruşturmasında “kovuşturmaya yer olmadığı” kararı verilmiş olması, o kişi aleyhine hukuk mahkemesinde manevi tazminata hükmedilmesine engel değildir. Hukuk hakimi, ceza dosyasındaki diğer maddi olguları (örneğin olayda rol alan başka bir kişinin mahkumiyetini) esas alarak tazminata hükmedebilir.

2. Özel Hayatın Gizliliği Mutlak Korunur

Anayasa’nın 20. maddesi ve TMK’nın 24-25. maddeleri kapsamında özel hayatın gizliliğine yönelik her türlü saldırı, manevi tazminatı gerektirir. Kişilik hakkının ağır biçimde ihlali şart değildir; her türlü ihlal manevi tazminat için yeterlidir.

3. Hukuka Aykırı Delil, Hukuki Sorumluluk Doğurur

Hukuka aykırı yollarla elde edilen delillerin yargılamada kullanılması, ayrı bir hukuki sorumluluk kaynağıdır. Bu kararla Yargıtay, sadece delili elde edenin değil, bu delili bilerek kullanan kişinin de sorumlu olacağını teyit etmiştir.

4. Şikayet Hakkı ile Kişilik Haklarına Saldırı Arasındaki Sınır

Kararın asıl davaya ilişkin kısmı ise önemli bir sınır çizmektedir: Anayasal şikayet hakkının kullanılması, şikayeti haklı gösterecek delil ve emareler mevcutsa, kişilik haklarına saldırı oluşturmaz.

VI. Sonuç

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin bu kararı, dijital çağda özel hayatın gizliliğinin korunması bakımından yol göstericidir. Karar şu ilkeleri pekiştirmektedir:

Gizli kamera ile mahrem görüntü kaydı, özel hayatın gizliliğinin ağır ihlalidir.
Ceza kovuşturmasının olmaması, manevi tazminat hakkını ortadan kaldırmaz.
Hukuka aykırı delili yargılamada kullanmak, başlı başına bir sorumluluk sebebidir.
Şikayet hakkı, somut emarelere dayanıyorsa hukuka uygundur.

Özel hayatın gizliliğinin ihlali iddialarında, yalnızca ceza soruşturmasının akıbetine bakılmamalı; dosyadaki tüm maddi olgular bir bütün olarak değerlendirilmelidir.

Av. Fatih Dişçi — discilaw.com